
Hoe reageer je op iemand die in de Nederlandse pers op een slinkse manier altijd weer de Joden afkamt en afvalt? Mijn voorbeeld hier ter inspiratie!
Je zult mij niet horen zeggen dat andere religies en wereldbeschouwingen niets moois hebben; maar om dat vervolgens als jodendom te verkopen gaat er bij mij niet in. Nu kan Ruth niet anders (zoals Luther al zei) want ze weet er echt niets van, zoals wederom blijkt uit het bovenstaande verhaal. Kijk alleen eens naar haar openingsparagraaf.
De gebedsmantel moest, zoals geschreven staat, aanvankelijk blauw geverfd worden als verwijzing naar de Hemel maar toen de kleurstof opraakte werd wit de kleur die ook naar het Bovenaardse verwijst. {We hebben het Nederlands een beetje opgeknapt, maar dit is eigenlijk wat ze zeggen wil.} Nou, kijk naar de feiten.
- Ze zegt niet waar het geschreven staat. Dat is natuurlijk om de lezers niet wijzer te maken dan ze zijn (doen chronische leugenaars altijd – kennis is macht en moet voorkomen worden – verwarring is beter) maar ook omdat ze het gewoonweg niet weet en niet de tijd of het geduld heeft gehad om het op te zoeken, want had ze dat gedaan, dan had ze al deze onzin niet geschreven. Lees in de Bijbel: Numeri 15:38 (één vers – was dat te lang voor haar?) en in de Babylonische Talmoed, Traktaat Choelin, folio 89, waar staat dat de blauwe wol lijkt op de oceaan, die lijkt op de kleur van de lucht (in Israel), die lijkt op pure saffier, die lijkt op G^ds Troon. In de Jeruzalem Talmoed, Traktaat Berachot 1:2 staat dat het blauw van de oceaan lijkt op gras wat lijkt op de hemel wat lijkt op de Hemelse Troon (zie: Ezechiël 1:16).
- In Numeri 15:38 staat dus dat één van de schouwdraden hemelsblauw moest worden gemaakt – niet de hele mantel. En die blauwe draden zien we ook nu verschijnen nu verscheidene onderzoekingen hebben uitgewezen wat die kleur is en waar ze vandaan zou komen. Eén blauwe draad van de vier op elke hoek. Steeds meer Joden dragen techellet – de naam die de Bijbel geeft aan deze kleur. Als Ruth tussen de Joden zou wonen zou ze het weten maar ze houdt meer van Arabieren en woont in een Arabisch dorp. Mag – maar waarom dan over jodendom schrijven? Ze gelooft er niet in, doet er niet aan en weet er niets van. Ze is niet geremd door een teveel aan kennis.
- De kleurstof raakte niet op. Door de moordpartijen op en de verstrooiing van de Joden (Ruth wringt zich altijd in allerlei bochten om de moordpartijen door de kruisridders en door de grondleggers van de westerse beschaving, de Romeinen, en de Joden als hun slachtoffers, weg te laten; de Jodenvervolging door de nazi’s is haar uitzondering – die ze nodig heeft om uit te leggen dat de Israëli’s de nieuwe nazi’s zijn die de Arabieren zouden aandoen wat hen is aangedaan) ging veel kennis verloren. Daarmee het geheim van van welk beestje die kleurstof precies geoogst zou moeten worden. De Israëlische opperrabbijn Isaac Halevy Herzog was ook chemicus (die hebben altijd de oplossing voor dat ze aan het probleem beginnen – doordenkertje….) en die studeerde af op het vinden van de chemische verbinding die dit indigo geweest moest zijn (The Royal Purple and the Biblical Blue). We hadden nu de kleurstof, maar dat was nog niet genoeg voor de Joodse wet. Het mag niet chemisch gemaakt worden maar moet uit een beestje gewonnen worden. Er is nu een stroming die claimt dat men de oude formule terug heeft gevonden (een traditie is belangrijk in het jodendom), een ander die claimt dat men het beestje herontdekt heeft, de ene gelooft dat het om een inktvis moet gaan, de ander om een middenlandsezeeslakje, en een derde die zegt: onze traditie is het geworden om het niet te weten en tot de Verlosser het ons komt vertellen houden we het op vier keer vier keer wit. Er zijn de laatste jaren letterlijk boeken over volgeschreven.
- Het wit is een heilige kleur in… het katholieke geloof. Had ze de merken weer eens doorelkaargehaald. En daar gaat ze ook vrolijk mee verder om de davidster (zo heet dat ding in het Nederlands) ”uit te leggen”. (Als we nou al deze informatie bezien, is het dan niet jammer dat er niet iemand in het Friesch Dagblad geschreven heeft hoe het zit, in plaats van al deze onzin?)
- Mooi is het verhaal dat de twee blauwe banen op de vlag verwijzen naar de gesplitste zee waar we doortrokken op onze weg Egypte uit, en dat deze verlossing van statenloosheid moge zijn als de verlossing toen op weg naar de totale verlossing voor allen. Ook dit zal Ruth niet brengen want, zoals we al hiervoor zeiden: Joden zijn volgens haar niet vervolgd, op een uitzondering na, en in de totale joodse verlossing gelooft ze ook al niet. Meestal zegt men dat de strepen verwijzen naar de zwarte banen op de (meeste) traditionele gebedsmantels. Er zijn nu vele Zionistische Joden die een gebedsmantel met blauwe banen dragen.
De davidster werd het Joodse symbool en vooral bekend door Hitler. De Jodenster symboliseert hetzelfde als het Yin Yang symbool dat staat voor evenwicht, dat de vrede brengt die wij moeten brengen. Zullen we nog een rondje ontdekken wat er allemaal niet deugt in de tweede en derde alinea?
- Weer laat ze weg dat Joden door de eeuwen apart werden gezet, in de middeleeuwen met puntmutsen of gele lapjes op hun kleding. Alleen Hitlers Jodenster kent ze?
- Waarom vanaf 1400? Hier is een mooie versie van meer dan 1000 jaar geleden: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9d/Leningrad_Codex_Carpet_page_e.jpg
- Na de Bijbel, die daar zelfs mee begint, zijn er zoveel rabbijnen die ons uitleggen dat het heelal bestaat uit contrasten en tegenpolen, maar Ruth ging helemaal naar China om het “uit te leggen.” Ballans als het hoogste goed. Maar dat is helemaal niet hét joods principe – het is maar één van de vele vuistregels – in tegenstelling tot bij sommige andere wereldbeschouwingen die soms geheel draaien om ballans vinden. In het jodendom is vrede belangrijker dan ballans – al is het maar om de lieve vrede.
- En weer zijn het de Joden die tekortschieten. Want als wij de vrede moeten brengen en die is er niet, wie schieten er dan tekort? Wij bidden dagelijks om de persoonlijke, de huiselijke, de intermenselijke, de gemeenschappelijke, de plaatselijke, de nationale vrede tot aan de internationale wereldvrede aan toe. Wat is het eerste woord dat een Jood een ander toeroept van de vroege morgen tot de late avond? Sjalom! Maar we leren dat alleen de Verlosser de wereldvrede zal brengen en dat wij ons best kunnen doen zijn komst te versnellen – door alvast vrede te stichten waar we kunnen.
De kletskous van het Friesch Dagblad gaat gewoon door, maar zou niet 99% na zoveel onzin afhaken? De rest is een “persoonlijk verhaal” dat niet na te trekken is, dus ze heeft hier vrij spel. Het gaat over puisant-rijke Joden en dat komt goed uit want dat is “herkenbaar” – een gevestigd vooroordeel.
Ze schrijft over een “tsaddiq”. Die kan een bracha (of zegenspreuk) uitspreken. Opdat hun ziel zich mag verbinden met de Allerhoogste.
- “Tsaddiq” staat toch veel interessanter dan “tsaddiek” of “heilige”, maar dat is wat het gewoon is.
- We kunnen allemaal berachot (of zegenspreuken) uitspreken en ze werken ook.
- Onze ziel is altijd verbonden met G^d (weer die semi-ingetogen toon en quasi-atheïstische keus om het woord G^d te vermijden ….) – de kunst is juist dat wij ons met onze ziel verbinden.
En zo rijgen de weken zich aaneen. Elk week weer elk zinnig woord bedolven onder stapels onzin; elke neutrale of ondersteunende opmerking over Joden platgewalst door karrenvrachten aan aantijgingen en beschuldigingen. Elke leugen en elk verzinsel gecamoufleerd door eindeloos gewauwel over niets. Zelfs als parodie op de werkelijkheid voldoet het niet. En er komen steeds meer spel-, taal-, grammatica- en vertaalfouten in te zitten. Maar met pensioen zal ze niet gaan. Het werk van de spotters, bedriegers en haters is nooit gedaan. We zouden haast medelijden met haar krijgen.